Προσθήκες και αλλαγές στις Απάτητες Παραλίες

Οι παραλίες εντός του δικτύου Natura 2000 που δεν θα παραχωρούνται για τουριστική αξιοποίηση ανέρχονται πλέον σε 238. Με την προσθήκη 10 παραλιών της Φολεγάνδρου και την αφαίρεση της Μεγάλης Σαντα Μαρία Πάρου από τη λίστα, οι Απάτητες Παραλίες των Κυκλάδων είναι πλέον 62.

Σύμφωνα με την κοινή ανακοίνωση των υπουργείων Περιβάλλοντος & Ενέργειας και Εθνικής Οικονομίας & Οικονομικών, η διεύρυνση της λίστας πραγματοποιήθηκε αφού εξετάστηκαν αιτήματα πολιτών, Δήμων καθώς και του Οργανισμού Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής (Ο.ΦΥ.ΠΕ.Κ.Α.) που αφορούσαν τόσο σε εξαίρεση όσο και σε προσθήκη Απάτητων Παραλιών.

Ακόμη, έγιναν κάποιες διορθώσεις, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι δεν συμπεριλαμβάνονται στον κατάλογο υφιστάμενα δικαιώματα πολιτών (π.χ. όμορων επιχειρήσεων).

Ο ενημερωμένος κατάλογος των «Απάτητων Παραλιών» βρίσκεται εδώ.

Η τελική λίστα περιλαμβάνει 50 νέες παραλίες και την αφαίρεση άλλων 10. Όσον αφορά στις Κυκλάδες, στις Απάτητες προστέθηκαν 9 παραλίες της Φολεγάνδρου, ενώ η παραλία της Μεγάλης Σάντα Μαρία στην Πάρο δεν περιλαμβάνεται πια στη λίστα.

Οι ενημερωμένες Απάτητες Παραλίες των Κυκλάδων:

  

Όταν είχε συμπεριληφθεί η Μεγάλη Σάντα στις Απάτητες, όλοι είχαν εκπλαγεί, καθώς πρόκειται για την πιο πολυσύχναστη παραλία της Πάρου με διάφορες επιχειρήσεις να δραστηριοποιούνται εκεί. Από την άλλη, η παραλία περιλαμβάνει έναν σημαντικό υδροβιότοπο, ο οποίος κακοποιείται συστηματικά τους θερινούς μήνες για να μετατραπεί σε πάρκινγκ.

Είχαμε γράψει αναλυτικά για τη Μεγάλη Σάντα εδώ:

Οι Απάτητες Παραλίες θεσπίστηκαν με τον νόμο 5092/2024 («Όροι αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας στις παραθαλάσσιες περιοχές»), όπου τίθενται αυστηροί περιορισμοί ως προς την χρήση του αιγιαλού και της παραλίας και απαγορεύεται κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα σε αυτές. Παρά ταύτα, ενεργές συμβάσεις πολιτών δεν θίγονται μέχρι τη λήξη της διάρκειας τους.

Στις «Απάτητες» απαγορεύεται κατ’ επέκταση η τοποθέτηση ομπρελών, ξαπλωστρών κ.λπ., και οποιαδήποτε άλλη δράση μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη μορφολογία τους και την ακεραιότητά τους ως προς τις οικολογικές τους λειτουργίες, και ιδίως:

  • η παρουσία μηχανοκίνητων οχημάτων
  • η διοργάνωση εκδηλώσεων με συμμετοχή περισσότερων από δέκα άτομα
  • η μουσική ή η παραγωγή άλλων ήχων με χρήση συσκευής ηλεκτρικής αναπαραγωγής ή ενίσχυσης, για την άσκηση δραστηριοτήτων
  • η τοποθέτηση κινητών στοιχείων, όπως τραπεζοκαθισμάτων, ομπρελών, ξαπλωστρών, κ.ά.
  • η άσκηση δραστηριοτήτων που εξυπηρετούν τους λουόμενους ή την αναψυχή του κοινού, για εκμίσθωση θαλάσσιων μέσων αναψυχής
  • η λειτουργία αυτοκινούμενου ή ρυμουλκούμενου τροχήλατου αναψυκτήριου.

Ωστόσο η πραγματικότητα διαφέρει. Ενδεικτικό παράδειγμα είναι το Αλυκό, μια από τις 7 «Απάτητες Παραλίες» στη Νάξο. Καθώς ο Δήμος δεν έχει προϋπολογισμό, αδυνατεί να εφαρμόσει τη νομοθεσία για την προστασία της παραλίας και οι λουόμενοι παρκάρουν αυτοκίνητα και γουρούνες στο ευαίσθητο κεδρόδασος.

Related Posts

Ο εκτοπισμός της μελισσοκομίας στην Πάρο
Νάξος: ισοπεδώσεις παραλιών εν ονόματι του καθαρισμού τους
Νέα στοιχεία για τη Μύκονο και το κύκλωμα του ΥΠΠΟ